
گفتم خسته ام!
گفتی: از رحمت خدا ناامید نشو!(زمر:53)

گفتم:غیر از تو کسی ندارم.
گفتی: ما از رگ گردن به انسان نزدیک تریم!(ق:16)

گفتم: انگار منو فراموش کردی!
گفتی: منو یاد کنید تا بیاد شما باشم!(بقره:152)
گفتم: دلم گرفته!
گفتی: باید به فضل و رحمت خدا شاد باشند!(یونس:58)
گفتم: توکلت علی الله!
گفتی: اونایی که توکل می کنند رو دوست دارم!(آل عمران : 159)
گفتم: دوست دارم منو ببخشی!
گفتی: از خدا بخواهید ببخشدتون. بعد توبه کنید!(نور:22)

گفتم: با این همه گناه........چکار می تونم بکنم؟
گفتی: مگه نمی دونید که خداست که توبه بنده هاش رو قبول می کنه!(توبه:104)
گفتم: روی توبه ندارم!
گفتی: خدا عزیزه و دانا، او امرزنده گناهه و پذیرنده توبه!(غافر:2-3)
گفتم: با این همه گناه، از کدوم توبه کنم؟
گفتی: خدا همه گناه ها رو می بخشه!(زمر:53)

گفتم: یعنی بازم بیام، باز منو می بخشی؟
گفتی: بجز خدا کیه که گناه ببخشه؟(آل عمران:135)

ناخواسته گفتم: الهی و ربی من لی غیرک!
گفتی: خدا برای بنده اش کافی نیست؟(زمر:36)

منبع: مجله خانه خوبان، ش 39